Wyświetlenia: 0 Autor: Edytor witryny Czas publikacji: 2026-09-13 Pochodzenie: Strona
Dyskusje na temat obaw związanych z prywatnością związanych z inteligentnymi okularami skupiały się wcześniej na wezwaniach do wprowadzenia regulacji lub zakazów w określonych ustawieniach. Jednak ostatnio prawodawcy w Kalifornii przedstawili projekt ustawy – oznaczony jako SB 1130 (ustawa Senatu 1130) – mający na celu uregulowanie korzystania z przenośnych urządzeń do nagrywania audio i wideo w większości placówek komercyjnych.
Projekt ustawy został nowelizowany i przekazany do trzeciego czytania w dniu 26 sierpnia 2026 r.; na dzień 31 sierpnia został przyjęty przez Senat stanu Kalifornia i jest obecnie rozpatrywany przez Zgromadzenie Stanowe. Jeśli ustawa SB 1130 zostanie uchwalona, ustanowi podstawę prawną do nakładania ograniczeń i kar na urządzenia przenośne, takie jak inteligentne okulary, w całej Kalifornii.
Warto zauważyć, że ustawa ogranicza nie tylko inteligentne okulary, ale także wszelkie urządzenia przenośne wyposażone w funkcję nagrywania dźwięku lub obrazu – takie jak inteligentne słuchawki douszne z aparatem czy inteligentne broszki.
Można przewidzieć, że przyjęcie kalifornijskiej ustawy SB 1130 może wywołać falę przepisów w całej Europie i Stanach Zjednoczonych, których celem jest regulowanie i ograniczanie inteligentnych urządzeń do noszenia, a naruszenia mogą skutkować karą pozbawienia wolności. Dlatego też, czy to z perspektywy branżowej, czy indywidualnej, istotne jest zrozumienie treści tej ustawy.
Tekst ustawy SB 1130 jest krótki; Oto najważniejsze punkty :
„Po pierwsze, istniejące prawo zabrania celowego używania elektronicznych urządzeń wzmacniających lub nagrywających do podsłuchiwania lub nagrywania poufnej komunikacji bez zgody wszystkich stron komunikacji, z zastrzeżeniem określonych przepisów ustawowych. Ponadto istniejące prawo zabrania nieuprawnionego podłączania do linii telekomunikacyjnych oraz przechwytywania lub nagrywania rozmów telefonicznych bez zgody wszystkich zaangażowanych stron; zabrania także wkraczania na własność innej osoby w celu popełnienia lub usiłowania popełnienia ww. czynów zabronionych. Naruszenie tych przepisów zagrożone jest karą grzywna nieprzekraczająca 2500 dolarów, kara pozbawienia wolności za wykroczenie lub przestępstwo albo jedno i drugie, chyba że ma zastosowanie zwolnienie.
Jeżeli sprawca został wcześniej skazany za naruszenie któregokolwiek z wyżej wymienionych przepisów – z wyłączeniem przestępstwa wkroczenia na teren kraju – późniejsze naruszenie któregokolwiek z tych przepisów podlega karze grzywny nieprzekraczającej 10 000 dolarów, pozbawienia wolności za wykroczenie lub przestępstwo albo obu karom.
Ustawa ta zabrania również jakiejkolwiek osobie używania określonego przenośnego urządzenia nagrywającego w celu nagrywania dźwięku lub obrazu innej osoby w placówce komercyjnej w dowolnym miejscu, w którym osoba ta ma uzasadnione oczekiwania co do prywatności, chyba że operator uzyskał wyraźną zgodę nagrywanej osoby.
Po drugie, ustawa ta zabrania także wyłączania jakichkolwiek świateł, dźwięków lub innych wskaźników na przenośnym urządzeniu rejestrującym dźwięk lub obraz, które sygnalizują, że urządzenie nagrywa dźwięk lub obraz.
Ustawa ta przewiduje wyjątki w zakresie używania aparatów słuchowych, urządzeń do komunikacji wspomagającej i alternatywnej oraz podobnego sprzętu przez osoby z wadami słuchu lub zaburzeniami komunikacji, pod warunkiem że celem jest przezwyciężenie takich wad, na przykład poprzez odtwarzanie dźwięków słyszalnych dla ludzkiego ucha lub ułatwianie komunikacji z innymi.
Ponadto wyjątki mają zastosowanie, gdy takie urządzenia lub technologie są wykorzystywane do pomocy osobom niepełnosprawnym w uczestniczeniu w codziennych czynnościach lub w celu zaspokojenia potrzeb funkcjonalnych wynikających z niepełnosprawności lub stanu zdrowia.
Naruszenie tych przepisów podlega karze grzywny do 1500 dolarów, pozbawienia wolności za wykroczenie lub obu karom na raz. Ustawa stanowi także, że powyższe zwolnienia mają zastosowanie w przypadku naruszenia tych zakazów.
Ustawa, ustanawiając nowe przestępstwo, nakłada obowiązek wdrożenia kierowanego przez państwo programu lokalnego.
Po trzecie, niniejsza ustawa wchodzi w życie 1 stycznia 2028 r. i zabrania jakiejkolwiek osobie lub podmiotowi wytwarzania, sprzedaży, dostarczania, posiadania lub oferowania do użytku w działalności komercyjnej jakiegokolwiek przenośnego urządzenia rejestrującego audio-wideo, które nie jest wyposażone w światło, dźwięk lub inny mechanizm wskazujący, który jest wystarczająco widoczny, aby ostrzec rozsądną osobę znajdującą się w pobliżu o fakcie, że odbywa się nagrywanie.
Co więcej, ustawa zabrania jakiejkolwiek osobie lub podmiotowi wytwarzania, sprzedaży, dostarczania, posiadania lub oferowania technologii dostępnych na rynku, jeżeli głównym celem, podstawową pozycją na rynku lub prawdopodobnym głównym zastosowaniem jest umożliwienie użytkownikowi wyłączenia świateł, dźwięków lub innych wskaźników na przenośnych urządzeniach do nagrywania audio/wideo, które sygnalizują, że trwa nagrywanie.
Ustawa zabrania także jakiejkolwiek osobie zakupu, wymiany, nabywania lub używania takiej technologii w inny sposób, z zastrzeżeniem szczególnych postanowień w niej określonych. Świadomość naruszenia tych przepisów podlega karze cywilnej w wysokości do 2500 dolarów za każde naruszenie...
Podsumowując, karom podlegają takie działania, jak nagrywanie dźwięku lub obrazu bez zgody w określonych ustawą lokalizacjach, celowe zasłanianie wskaźnika urządzenia czy produkcja i sprzedaż ubieralnych urządzeń AI nieposiadających takich wskaźników.
Po zapoznaniu się z różnymi terminami wymienionymi powyżej możesz mieć wiele pytań. Zapewniamy, że w drugiej części projektu ustawy wyjaśniono niektóre pojęcia zawarte w tekście głównym. Podkreślimy i wyjaśnimy dla Ciebie kluczowe punkty:
W normie SB 1130 „przenośne urządzenia rejestrujące dźwięk lub obraz” oznaczają „dowolne urządzenie przeznaczone do noszenia na ciele lub przymocowania do ciała – a nie trzymane w dłoni – które może nagrywać dźwięk lub obraz albo przesyłać dźwięk lub obraz do innego urządzenia lub Internetu”.
Definicja ta może obejmować szeroką gamę urządzeń, nie tylko okulary AI. Klauzula „zamiast trzymać w dłoni” to niedawna poprawka, która prawdopodobnie wskazuje, że prawodawcy zamierzali wykluczyć smartfony, które zasadniczo nie są przeznaczone do noszenia na ciele ani przyczepiania do ciała i zwykle trzymane są przez użytkownika.
Ponadto do przenośnych urządzeń rejestrujących dźwięk lub obraz nie zalicza się kamer noszonych na ciele, używanych przez urzędników publicznych lub funkcjonariuszy organów ścigania podczas wykonywania swoich obowiązków.
SB 1130 definiuje „zakład handlowy” jako „każde fizyczne biuro lub miejsce sprzedaży detalicznej, w którym społeczeństwo nabywa towary lub usługi od firmy”.
Odpowiedź pozostaje niejasna, a ostateczna, absolutna definicja może nigdy nie być możliwa. Chociaż chodzenie po chodniku publicznym w Kalifornii generalnie nie powoduje uzasadnionych oczekiwań dotyczących prywatności w zakresie obserwacji wzrokowych, prawo Kalifornii często zapewnia większą ochronę niż w wielu innych stanach, jeśli chodzi o nagrywanie rozmów, ukierunkowany lub wzmocniony technologicznie nadzór oraz ujawnianie prywatnych faktów – nawet jeśli te czynności mają miejsce w przestrzeniach technicznie „publicznych”. Decydującymi czynnikami są specyficzny kontekst, charakter informacji i zastosowana technologia.
Prawdopodobnie z tego powodu ustawa Senatu nr 1130 dotyczy w szczególności „lokalów komercyjnych, w których inni mają uzasadnione oczekiwania co do prywatności”, zamiast próbować regulować wszelkie nagrania w przestrzeni publicznej.
Przechwytywanie oznacza gromadzenie i przechowywanie dźwięku lub obrazu wideo innej osoby lub zbieranie i przesyłanie dźwięku lub obrazu wideo innej osoby dowolnej innej osobie. „Przechwytywanie” nie obejmuje tymczasowego przetwarzania dźwięku lub obrazu, jeżeli takie przetwarzanie nie skutkuje przechowywaniem lub przesłaniem dźwięku lub obrazu innej osobie.
Fotografowanie, nagrywanie dźwięku lub wideo funkcjonariuszy publicznych lub funkcjonariuszy organów ścigania w miejscu publicznym – pod warunkiem, że urzędnik znajduje się w miejscu publicznym lub osoba nagrywająca znajduje się w miejscu, do którego ma ustawowe prawo dostępu – samo w sobie nie stanowi naruszenia prawa; nie stwarza też uzasadnionego podejrzenia konieczności zatrzymania danej osoby, nie mówiąc już o wystarczających podstawach do aresztowania.
Ustawa nie nakłada odpowiedzialności na podmiot wyłącznie z tego powodu, że produkuje przenośne urządzenia rejestrujące audio-wideo lub dostarcza oprogramowanie lub usługi służące do przetwarzania, przechowywania lub przesyłania treści zarejestrowanych przez takie urządzenia.
Jednakże jednostka ponosi odpowiedzialność na mocy odpowiednich przepisów, jeżeli produkuje, sprzedaje, dostarcza, posiada lub oferuje technologię dostępną na rynku, której głównym celem, pozycją na rynku lub prawdopodobnym głównym zastosowaniem takiej technologii jest umożliwienie użytkownikowi wyłączenia świateł, dźwięków lub innych wskaźników na przenośnym urządzeniu do nagrywania audio-wideo, które sygnalizują, że urządzenie nagrywa dźwięk lub obraz.
Projekt ustawy wyklucza z definicji „przenośnych urządzeń rejestrujących dźwięk lub obraz”: „zestawy słuchawkowe, radiotelefony lub podobne urządzenia używane przez pracowników podczas normalnego wykonywania obowiązków służbowych i udostępniane w tym celu przez pracodawcę”.
Opis ten prawdopodobnie obejmuje takie role, jak przedstawiciele call center i niektórzy przyjmujący zamówienia z fast foodów. Chociaż w pewnym stopniu zawęża to zakres ustawy, SB 1130 stanowi również, że pracownicy korzystający z takich urządzeń do nagrywania głosu lub obrazu klienta muszą poinformować klienta, że są nagrywani.
W związku z tym, poza oceną wpływu najnowocześniejszych technologii wprowadzanych do miejsca pracy, po wejściu w życie ustawy niektórzy pracodawcy mogą również potrzebować ponownego zbadania, w jaki sposób ich pracownicy korzystają z tradycyjnego sprzętu rejestrującego.
W ciągu ostatniego roku lub dwóch szybki rozwój inteligentnych urządzeń do noszenia i wielkoskalowych modeli sztucznej inteligencji umożliwił niektórym użytkownikom ominięcie istniejących przepisów i regulacji, rażąco naruszając prywatność innych. Jednakże wprowadzenie różnych przepisów – takich jak Bill SB 1130 – wskazuje, że organy ustawodawcze nadrabiają zaległości i poddają tę szybko rozwijającą się kategorię produktów nadzorowi regulacyjnemu.
W lipcu 2026 r. Nowy Jork jako pierwszy stan USA wprowadził zakaz używania inteligentnych okularów AI we wszystkich sądach stanowych. Anglia i Walia poszły w ich ślady w sierpniu 2026 r., a HM Courts and Competitions Service (HMCTS) ogłosiła, że okulary AI noszone przez każdą osobę wchodzącą do budynków sądów zostaną skonfiskowane.
BBC wcześniej informowało o incydencie, w którym do 21-letniej kobiety podszedł mężczyzna prosząc o numer telefonu, nieświadomy, że nagrywa całą interakcję za pomocą okularów AI. Mężczyzna umieścił potajemnie nagrane wideo na TikToku, gdzie uzyskało ono 1,3 miliona wyświetleń; następnie kobieta była ofiarą lawiny nękających wiadomości i rozmów telefonicznych.
W rzeczywistości mężczyzna zamieścił na TikToku dziesiątki podobnych, potajemnie nagranych filmów. Co więcej, wiele wpływowych osób wykorzystywało takie treści do sprzedaży kursów, ucząc innych mężczyzn – którzy płacą za instrukcje – technik zbliżania się do kobiet.
W Wielkiej Brytanii po raz pierwszy wszczęto postępowanie karne dotyczące inteligentnych okularów: przed sądem pokoju w Warrington mężczyzna przyznał się do podglądactwa po tym, jak użył inteligentnych okularów do nagrania stosunku seksualnego bez zgody kobiety.
Krótko mówiąc: sfera „wearables” nie jest poza zasięgiem prawa. Im większa wygoda i możliwości urządzenia, tym większa odpowiedzialność z nim związana.
Źródło: Planeta VRAR