Aantal keren bekeken: 0 Auteur: Site-editor Publicatietijd: 13-09-2026 Herkomst: Locatie
Discussies over privacykwesties in verband met slimme brillen hebben zich voorheen vaak geconcentreerd op oproepen tot regulering of verboden in specifieke omgevingen. Onlangs hebben wetgevers in Californië echter een wetsvoorstel ingediend – genaamd SB 1130 (Senaatswet 1130) – gericht op het reguleren van het gebruik van draagbare audio- en video-opnameapparatuur in de meeste commerciële instellingen.
Het wetsvoorstel werd gewijzigd en op 26 augustus 2026 naar de derde lezingsfase gebracht; op 31 augustus was het goedgekeurd door de Senaat van Californië en wordt het momenteel besproken door de State Assembly. Als SB 1130 wordt aangenomen, zou dit een wettelijke basis vormen voor het opleggen van beperkingen en straffen met betrekking tot draagbare apparaten, zoals slimme brillen, in heel Californië.
Het is vermeldenswaard dat het wetsvoorstel niet alleen beperkingen stelt aan slimme brillen, maar ook aan elk draagbaar apparaat dat is uitgerust met audio- of video-opnamemogelijkheden, zoals slimme oordopjes met camera's of slimme broches.
Het is te voorzien dat als de SB 1130-wet in Californië wordt aangenomen, dit een golf van regelgeving in heel Europa en de Verenigde Staten zou kunnen veroorzaken, gericht op het reguleren en beperken van slimme draagbare apparaten, waarbij overtredingen mogelijk tot gevangenisstraffen kunnen leiden. Daarom is het, of het nu vanuit een sectoraal of individueel perspectief is, essentieel om de inhoud van dit wetsvoorstel te begrijpen.
De tekst van wetsvoorstel SB 1130 is kort; Dit zijn de belangrijkste punten :
'Ten eerste verbiedt de bestaande wet het opzettelijke gebruik van elektronische versterkings- of opnameapparatuur om vertrouwelijke communicatie af te luisteren of op te nemen zonder de toestemming van alle partijen bij de communicatie, met inachtneming van specifieke wettelijke bepalingen. Bovendien verbiedt de bestaande wet de ongeoorloofde verbinding met communicatielijnen of het onderscheppen of opnemen van telefoongesprekken zonder de toestemming van alle betrokken partijen; het verbiedt ook het betreden van andermans eigendom met als doel het plegen of proberen te plegen van de bovengenoemde verboden handelingen. Overtredingen van deze bepalingen worden bestraft met een boete. niet meer dan $ 2.500, gevangenisstraf voor een misdrijf of misdrijf, of beide, tenzij er een vrijstelling van toepassing is.
Als een overtreder eerder is veroordeeld voor het overtreden van een van de bovengenoemde wetten – met uitzondering van het misdrijf overtreding – wordt een daaropvolgende overtreding van een van deze bepalingen bestraft met een boete van maximaal $ 10.000, een gevangenisstraf voor een misdrijf of een misdrijf, of beide.
Dit wetsvoorstel verbiedt ook elke persoon om een bepaald draagbaar opnameapparaat te gebruiken om de audio of video van een andere persoon op te nemen in een commerciële vestiging in een gebied waar die persoon een redelijke verwachting van privacy heeft, tenzij de operator de uitdrukkelijke toestemming heeft verkregen van de persoon die wordt opgenomen.
Ten tweede verbiedt deze wet ook dat personen enig licht, geluid of andere indicator op een draagbaar audio- of video-opnameapparaat uitschakelen die aangeeft dat het apparaat audio of video opneemt.
Deze wet voorziet in vrijstellingen voor het gebruik van gehoorapparaten, ondersteunende en alternatieve communicatieapparatuur en soortgelijke apparatuur door personen met gehoorstoornissen of communicatiestoornissen, op voorwaarde dat het doel is om dergelijke beperkingen te overwinnen, bijvoorbeeld door geluiden te reproduceren die hoorbaar zijn voor het menselijk oor of door communicatie met anderen te vergemakkelijken.
Bovendien zijn er vrijstellingen van toepassing wanneer dergelijke apparaten of technologieën worden gebruikt om personen met een handicap te helpen bij deelname aan dagelijkse activiteiten of om te voldoen aan functionele behoeften die voortkomen uit een handicap of medische aandoening.
Overtredingen van deze bepalingen worden bestraft met een boete van maximaal $ 1.500, gevangenisstraf als misdrijf, of beide. In de wet is tevens bepaald dat bij overtreding van deze verboden de bovengenoemde vrijstellingen van toepassing zijn.
Door een nieuw strafbaar feit vast te stellen, verplicht de wet de implementatie van een door de staat geleid lokaal programma.
Ten derde wordt deze wet op 1 januari 2028 van kracht en verbiedt elke persoon of entiteit een draagbaar audio-video-opnameapparaat dat niet is uitgerust met een licht-, geluids- of ander indicatiemechanisme dat voldoende opvalt om een redelijk persoon in de buurt te waarschuwen voor het feit dat er wordt opgenomen, te vervaardigen, verkopen, leveren, bezitten of voor gebruik bij commerciële activiteiten aan te bieden.
Bovendien verbiedt de wet elke persoon of entiteit om commercieel verkrijgbare technologie te vervaardigen, verkopen, leveren, bezitten of aanbieden, waarbij het primaire doel, de primaire marktpositionering of het waarschijnlijke primaire gebruik is om een gebruiker in staat te stellen de lichten, geluiden of andere indicatoren op draagbare audio-/video-opnameapparaten uit te schakelen die aangeven dat de opname bezig is.
De wet verbiedt ook personen om dergelijke technologie te kopen, uit te wisselen, anderszins te verwerven of te gebruiken, met inachtneming van de specifieke bepalingen die daarin zijn vastgelegd. Als u weet dat u deze regels overtreedt, staat er een civielrechtelijke boete van maximaal $ 2.500 per overtreding...
Samenvattend zijn er straffen van toepassing op acties zoals het opnemen van audio of video zonder toestemming op locaties die door de wet worden gespecificeerd, het opzettelijk verduisteren van de indicator van een apparaat, of het vervaardigen en verkopen van draagbare AI-apparaten die dergelijke indicatoren niet hebben.
Mogelijk heeft u na het zien van de verschillende hierboven genoemde termen veel vragen. Wees gerust: in het laatste deel van het wetsvoorstel worden enkele van de concepten uit de hoofdtekst uitgelegd. Wij lichten de belangrijkste punten voor u uit:
SB 1130 definieert 'draagbare audio- of video-opnameapparaten' als 'elk apparaat dat is ontworpen om op het lichaam te worden gedragen of eraan te worden bevestigd (in plaats van in de hand van de gebruiker te worden gehouden) en dat in staat is audio of video op te nemen, of audio of video naar een ander apparaat of internet te verzenden.'
Deze definitie zou een breed scala aan apparaten kunnen omvatten die verder gaan dan alleen een AI-bril. De clausule 'in plaats van in de hand van de gebruiker te houden' is een recente wijziging, die waarschijnlijk aangeeft dat wetgevers smartphones wilden uitsluiten, die over het algemeen niet zijn ontworpen om op het lichaam te worden gedragen of eraan te worden bevestigd en die doorgaans door de gebruiker worden vastgehouden.
Bovendien omvatten draagbare audio- of video-opnameapparaten geen op het lichaam gedragen camera's die door overheidsfunctionarissen of wetshandhavers worden gebruikt bij de uitvoering van hun taken.
SB 1130 definieert een 'commerciële vestiging' als 'elk fysiek kantoor of winkellocatie waar het publiek goederen of diensten van een bedrijf verkrijgt.'
Het antwoord blijft onduidelijk, en een definitieve, absolute definitie zal wellicht nooit mogelijk zijn. Hoewel het lopen op een openbaar trottoir in Californië over het algemeen geen aanleiding geeft tot een redelijke verwachting van privacy met betrekking tot visuele observatie, biedt de wet van Californië vaak meer bescherming dan veel andere staten als het gaat om het opnemen van gesprekken, gerichte of technologisch verbeterde surveillance en de openbaarmaking van privéfeiten – zelfs als deze activiteiten plaatsvinden in ruimtes die technisch ‘openbaar’ zijn. De specifieke context, de aard van de informatie en de gebruikte technologie zijn allemaal cruciale factoren.
Dit is waarschijnlijk de reden waarom Senaatswetsvoorstel 1130 zich specifiek richt op 'commerciële gebouwen waar anderen een redelijke verwachting van privacy hebben', in plaats van te proberen alle opnames in openbare ruimtes te reguleren.
Vastleggen verwijst naar het verzamelen en opslaan van de audio of video van iemand anders, of het verzamelen en verzenden van de audio of video van iemand anders naar een andere persoon. 'Capture' omvat niet de tijdelijke verwerking van audio of video waarbij een dergelijke verwerking er niet toe leidt dat de audio of video wordt opgeslagen of verzonden naar een andere persoon.
Het fotograferen, audio-opnamen of video-opnamen van overheidsfunctionarissen of wetshandhavingspersoneel op een openbare plaats – op voorwaarde dat de ambtenaar zich in een openbare ruimte bevindt of dat de persoon die de opname maakt zich op een locatie bevindt waartoe zij wettelijk recht hebben – vormt op zichzelf geen overtreding van de wet; het levert ook geen redelijke verdenking op om het individu vast te houden, laat staan voldoende gronden voor arrestatie.
De wet legt geen aansprakelijkheid op aan een entiteit uitsluitend omdat deze draagbare audio-video-opnameapparatuur vervaardigt of software of diensten levert voor het verwerken, opslaan of verzenden van inhoud die door dergelijke apparaten is opgenomen.
Een entiteit is echter aansprakelijk op grond van de relevante bepalingen als zij commercieel beschikbare technologie vervaardigt, verkoopt, levert, bezit of aanbiedt, waarbij het primaire doel, de primaire marktpositionering of het waarschijnlijke primaire gebruik van dergelijke technologie is om een gebruiker in staat te stellen de lichten, geluiden of andere indicatoren op een draagbaar audio-video-opnameapparaat uit te schakelen die aangeven dat het apparaat audio of video opneemt.
Het wetsvoorstel sluit het volgende uit van de definitie van 'draagbare audio- of video-opnameapparatuur': 'headsets, portofoons of soortgelijke apparaten die door werknemers worden gebruikt tijdens de normale uitvoering van hun taken en die door de werkgever voor dat doel worden verstrekt.'
Deze beschrijving omvat waarschijnlijk rollen zoals callcentervertegenwoordigers en bepaalde fastfoodbestellingen. Hoewel dit de reikwijdte van het wetsvoorstel tot op zekere hoogte beperkt, bepaalt SB 1130 ook dat werknemers die dergelijke apparaten gebruiken om de stem of het beeld van een klant op te nemen, de klant moeten informeren dat ze worden opgenomen.
Als gevolg hiervan moeten sommige werkgevers, naast het beoordelen van de impact van de allernieuwste technologieën die hun intrede doen op de werkplek, wellicht ook opnieuw onderzoeken hoe hun personeel traditionele opnameapparatuur gebruikt zodra de wet is aangenomen.
De afgelopen twee jaar heeft de snelle ontwikkeling van draagbare slimme apparaten en grootschalige AI-modellen sommige gebruikers in staat gesteld bestaande wet- en regelgeving te omzeilen, waardoor op flagrante wijze inbreuk wordt gemaakt op de privacy van anderen. De introductie van diverse regelgeving – zoals Bill SB 1130 – geeft echter aan dat wetgevende instanties bezig zijn met een inhaalslag en deze snelgroeiende productcategorie onder toezicht van de toezichthouders brengen.
In juli 2026 werd New York de eerste Amerikaanse staat die het gebruik van slimme AI-brillen in alle staatsrechtbanken verbood. Engeland en Wales volgden dit voorbeeld in augustus 2026, waarbij HM Courts and Tribunals Service (HMCTS) aankondigde dat een AI-bril die wordt gedragen door iedereen die gerechtsgebouwen betreedt, in beslag zou worden genomen.
De BBC maakte eerder melding van een incident waarbij een 21-jarige vrouw werd benaderd door een man die om haar telefoonnummer vroeg, zonder te weten dat hij de hele interactie met een AI-bril opnam. De man plaatste de heimelijk opgenomen video op TikTok, waar deze 1,3 miljoen keer bekeken werd; Vervolgens werd de vrouw onderworpen aan een spervuur van intimiderende berichten en telefoontjes.
Sterker nog, de man had tientallen soortgelijke heimelijk opgenomen video’s op TikTok geplaatst. Bovendien hebben veel influencers dergelijke inhoud gebruikt om cursussen te verkopen en andere mannen – die voor de instructie betalen – technieken te leren over hoe ze vrouwen moeten benaderen.
Groot-Brittannië heeft ook de eerste strafrechtelijke vervolging gezien waarbij een slimme bril betrokken was: een man pleitte schuldig aan voyeurisme bij de Warrington Magistrates' Court nadat hij een slimme bril had gebruikt om een seksuele ontmoeting vast te leggen zonder toestemming van de vrouw.
Kortom: het domein van ‘wearables’ ligt niet buiten het bereik van de wet. Hoe groter het gemak en de mogelijkheden van een apparaat, hoe groter de verantwoordelijkheid die daarmee gepaard gaat.
Bron: VRAR-planeet