Mga Pagtingin: 0 May-akda: Site Editor Oras ng Pag-publish: 2026-11-15 Pinagmulan: Site
Sa taong ito, ipinakita ng isang paghahambing na pagsusuri ng mga salamin na pinapagana ng AI mula sa anim na magkakaibang brand na lahat sila ay gumagamit ng eksaktong parehong pangunahing sensor ng camera—hanggang sa parehong numero ng modelo. Gayunpaman, malaki ang pagkakaiba ng mga resulta: sa static na daylight shot, isang modelo ang nag-aalok ng pinakamahusay na resolution; kapag nagre-record ng video habang kumikilos, ang isa pa ay halos walang 'jelly effect' (rolling shutter distortion); samantala, ang ikatlong modelo ay gumawa ng footage na napakalabo na kahit na ang mga sanga ng puno ay naging hindi nakikilala sa kaunting paggalaw.
Ang parehong sensor, ngunit tatlong lubhang magkakaibang mga antas ng kalidad ng imahe. Kung gayon, saan napupunta ang sobrang pera?
Linawin muna natin ang function nito. Sa katotohanan, ang camera sa AI glasses ay nagsisilbi ng tatlong magkakaibang tungkulin.
Ang unang tungkulin ay ang pagkuha ng mga larawan at video para sa panonood ng tao. Ito ang pinaka-intuitive na function—at ang pinakamalamang na mapansin ng mga user.
Ang pangalawang tungkulin ay ang magsilbing 'mga mata' para sa mga malalaking modelo ng AI. Kapag tinanong mo, 'Anong halaman ito?' o 'Ano ang sinasabi ng road sign na ito?', umaasa ang modelo sa function na ito upang 'makita.' Sa kapasidad na ito, ang mga kinakailangan para sa kalidad ng larawan ay naiiba sa mga kinakailangan sa paningin ng tao: habang ang mga tao ay naaabala ng visual na ingay, ang mga modelo ng AI ay sensitibo sa pagbaluktot ng imahe.
Ang pangatlong function ay 'always-on monitoring.' Ito ay isang bagong tungkulin na lumitaw lamang pagkatapos ng 2025. Ang STMicroelectronics ay bumuo ng isang maliit na 0.56-megapixel sensor—na may resolution na masyadong mababa para sa pagkuha ng mga larawan—na kumukonsumo lamang ng 1 hanggang 2 milliwatts ng power habang naka-standby. Ang tanging gawain nito ay bantayan ang anumang mga pagbabago sa larangan ng pagtingin; ito lamang ay 'ginigising' ang pangunahing sistema kapag nakita nito ang gayong pagbabago. Nagbibigay-daan ito sa mga salamin na manatiling 'gising' sa lahat ng oras nang hindi nauubos ang baterya.
Pinili ng ilang brand na ganap na alisin ang bahaging ito. Mga modelo tulad ng Even G2 mula sa Even at ang G49 at Ang G55 mula sa Sotech ay nawalan ng camera, na nagiging mas mahabang buhay ng baterya at isang mas magaan, mas portable na disenyo bilang kapalit. Isama man ito o hindi, sa sarili nito, isang pagpipiliang disenyo.
Pagbabalik sa comparative review na binanggit sa simula: sa anim na modelo—lahat ay gumagamit ng parehong Sony IMX681 sensor (12-megapixel)—may malaking pagkakaiba sa kalidad ng larawan. Ang dahilan para dito ay hindi namamalagi sa sensor mismo.
Ang unang punto ng differentiation n: ang shutter.Ang camera expo ay karaniwang nahahati sa dalawang kategorya: rolling shutter, na naglalantad sa linya ng imahe sa bawat linya—isang cost-effective at energy-efficient na paraan—at global shutter, na naglalantad sa buong frame nang sabay-sabay, na nagreresulta sa isang presko at malinis na pagkuha. Kapag may suot na smart glasses, ang iyong ulo ay patuloy na gumagalaw. Gamit ang isang rolling shutter, ang itaas at ibaba ng frame ay nakunan sa bahagyang magkaibang mga sandali habang iniikot mo ang iyong ulo; ito ay nagiging sanhi ng mga doorframe na lumilitaw na skewed at text upang tumingin slanted. Sa mata ng tao, kilala ito bilang 'jelly effect,' na hindi kumportable sa paningin. Para sa mga modelo ng AI, gayunpaman, ito ay mas may problema: ang isang baluktot na doorframe ay humahantong sa mga error sa pagtatantya ng distansya, habang ang slanted na text ay maaaring magdulot ng maling pagtukoy ng signage.
Sinusuportahan ng sensor ng IMX681 ang global shutter, ngunit hindi ginagarantiya ng suporta na ito ay pinagana—at kahit na pinagana, maaaring hindi ito na-calibrate nang maayos. Dahil ang mga global shutter sensor ay kadalasang gumagawa ng mas maraming ingay sa mga kondisyong mababa ang liwanag, pinipili ng ilang development team na i-disable ito para matiyak ang mas magandang kalidad ng larawan sa araw.
Ang pangalawang pagkakaiba ay nasa tuning (ISP). Kapag ang isang imahe ay nakuhanan ng sensor, dapat itong dumaan sa isang Image Signal Processor (ISP) upang itama ang pagbaluktot ng lens, alisin ang jitter, at pigilan ang ingay. Ang chip na ito—kasama ang mga nauugnay na algorithm nito—ay kumakatawan sa isang malaking pamumuhunan. Ang isa sa mga device na hindi maganda ang performance sa aming comparative review ay kulang ng dedikadong ISP, na umaasa sa halip sa pangunahing processor upang mahawakan ang mga gawaing ito; hindi lang ito makakasabay sa mga eksenang mabibigat ang galaw.
Ang pagpapasya kung gagamit ng integrated o standalone (external) na ISP ay isang mahalagang madiskarteng pagpipilian para sa isang ODM (Original Design Manufacturer). Bagama't ang isang dedikadong ISP ay naghahatid ng higit na mahusay na kalidad ng imahe, pinapataas din nito ang mga gastos, pagkonsumo ng kuryente, at ang pisikal na bakas ng paa sa circuit board—isang kritikal na trade-off kapag isinasaalang-alang mo na, sa loob ng mga limitasyon ng isang braso ng templo na tumitimbang ng mas mababa sa 50g, dapat itong makipagkumpitensya para sa espasyo sa baterya, antena, at mga speaker.
Ang ikatlong pagkakaiba ay nakasalalay sa pagkakalagay at istraktura. Ang camera ay dapat na nakasuksok sa harap na lukab ng braso ng templo, nakikipagkumpitensya para sa espasyo kasama ang antenna, speaker, at baterya. Higit pa rito, dapat na ilaan ang silid para sa hardware circuitry ng isang recording indicator light—isang feature na, ayon sa regulasyon, ay hindi maaaring i-disable sa pamamagitan ng software. Sa mga disenyo kung saan ang panloob na layout ay hindi maganda ang pagkakaplano, ang field ng view ng camera ay maaaring bahagyang naharangan ng frame ng salamin sa mata. Ito ay kumakatawan sa isang zero-sum game sa pagitan ng mga optical na kinakailangan at pang-industriya na disenyo.
Ito ay hindi nagkataon na anim na magkakaibang kumpanya ang lahat ay nagpasyang pumili para sa parehong sensor ng IMX681. Ang 'moat' nito ay nasa ecosystem nito: ito ay na-pre-optimize para sa Qualcomm AR1 platform, na nagpapahintulot sa mga manufacturer na i-deploy ito kaagad. Higit pa rito, ibinibigay ng Sony ang malawak, matagal nang pinag-aralan na kadalubhasaan sa pag-tune ng larawan—isang mapagkukunang mas mahalaga sa isang tagagawa ng device kaysa sa isang 4-megapixel na pagtaas lamang sa resolution.
Iba pang mga naghahamon sa merkado ay tumatahak sa iba't ibang landas. Para sa custom na OV12B sensor na binuo para sa susunod na henerasyong device ng Meta, ang OmniVision ay nagsama ng maliit na NPU nang direkta sa sensor mismo; nagbibigay-daan ito sa magaan na visual na gawain na maproseso sa sensor, na inaalis ang pangangailangan na gisingin ang pangunahing processor. Samantala, ang SmartSens ay nag-ukit ng isang angkop na lugar sa loob ng domestic market ng China—kapansin-pansin, ito ang eksklusibong supplier ng mga sensor ng imahe para sa mga salamin ng AI ng Huawei. Ang mga projection sa market share para sa 2026 ay nagmumungkahi na ang Sony ay hahawak ng humigit-kumulang 40%, Samsung halos 30%, at OmniVision 20%. Kapansin-pansin, kahit na ang sariling AR glasses ng Samsung ay gumagamit ng Sony sensor.
Para sa mga kapantay sa industriya: Sa susunod na dalawang taon, mananatili ang pangunahing camera sa 12 megapixels—hindi magbabago ang figure na iyon. Ang magbabago ay tatlong bagay: ang global shutter ang magiging default na setting; ang NPU ay direktang isasama sa sensor; at lalabas ang isang 'palaging naka-on' na vision sensor bilang isang nakalaang ikatlong camera. Pagsapit ng 2027, malamang na magtatampok ang mga flagship device ng 'triple-camera' na setup—ngunit wala sa mga lente na ito ang naroroon para lang kumuha ng mas magagandang larawan.
Checklist ng pag-verify para sa selector : Mas maaasahan kaysa sa anumang linya sa isang spec sheet:
Mag-record ng video habang naglalakad. Huwag basta-basta tumayo—mag-record habang gumagalaw at ibinaling ang iyong ulo. Makikita mo kaagad kung nanginginig o malabo ang footage.
Kumuha ng shot sa isang low-light na kapaligiran. Ang mga subway, stairwell, o underground na mga garage na paradahan ay mabilis na maglalantad ng mga isyu tulad ng pagbabago ng kulay, labis na ingay, o kumpletong pagkawala ng detalye (malabo, hindi malinaw na koleksyon ng imahe).
Mag-record nang tuloy-tuloy sa loob ng sampung minuto, pagkatapos ay pindutin ang braso ng templo ng device. Kung ito ay mainit sa pagpindot, ito ay senyales na ang hardware ay nahihirapang makasabay.
Bisitahin ang opisyal na pahina ng produkto ng Sotech smart glasses upang matuto ng higit pang impormasyon at galugarin ang buong hanay ng mga modelo.
Pagdating sa eksaktong parehong sensor ng camera, magagawa ito ng ilan nang maayos, habang ang iba ay hindi.
Ang dagdag na gastos ay hindi ginagastos sa bilang ng megapixel; sa halip, napupunta ito sa diskarte sa shutter, paglalaan ng mapagkukunan ng ISP (Image Signal Processor), mga kompromiso sa istruktura, at—pinaka-pangunahin—ang paunang, mataas na antas ng pagpapasya sa kahulugan ng produkto kung isasama o hindi ang partikular na bahaging iyon sa device.